27.07.09
Ne demek için actım bu sayfayı bilmiyorum.mutlaka yazacaklarım vardır dıye sanırım.Aslında içimdekileri yazmak istesemde içimde buyuyen yada yazma istegi veren nedir bilmiyorum.Artık hiçbirsey yaralamıyor derken ertesi sabah kalkıyorum ve hersey yaralamıs oluyor.Birileri beni gece dövüyormu dıye düsünmeden yapamıyorum:)
Herseyin sıfırlanması ne cabuk oluyor hayatta.Gecen sene tam bu gunlerden bırınde Lenny Kravitz konserine gitmek icin heyecanlanıyorduk.Gidince saatlerce sohbet edip, öpüşüp ,sarılmıştık..sadece 1 sene önce..ama suanda ne gariptirki o gune ait sadece kendımın yaptıgı seyleri hatırlıyorum.İşin kötüsü Zulu ortaya cıktıgından beri 15 yıldır exdana ile yaptıgımız guzel hiçbirseyi hatırlayamıyorum.sankı yalnız yaşamısım gibi..okadar cok zorladımkı ziyafet sofralarını hatırlamayı, yalnızken yaptıklarımızı yada bana yaptıgı guzel şeyleriLhiçbirseyi hatırlayamıyorum..Yaşadıklarımın ve hayallerim içinde yok.onun yuzunu bıle getiremiyorum gozumun önüne.sankı bır hayaletle yasadım.
Bu beni cok kırıyorLOnu nasıl tamamen yok ettim..boyle bırsey istemedim ustelik…Hani ben onu yenmiştim yaa benide ACI yendi…Devrelerim yandi, format atılamayacak bir hafıza kartım oldu…
En kötüsü de ,beni en çok yaralayan Tinkerbell’in doğumunda yaşadığımız mutluluk resmınde exdanayı hatırlayamıyorum…15senenin en mutlu ,en guzel zamanında bıle silindi hafızamdan…
Sana hoşcakal exdana…hani hep derdin yaaa hoşcakal..hani hep derdim yaa bana hoşcakal deme bu bir vedadır.evet bende sana Cuma gunu msn de konusurken HOŞCAKAL yazdım.Bilmem dıkkatını çektimi
Ama sana veda ettim…hem siluetin silindi hem kalbin silindi..Ve sana veda ettim…HOŞCAKAL..
bu hoşçakal hepimizeydi galiba ???
YanıtlaSil