Hagayret yüreğim

Biri beni toparlamalı...Eskisi gibi herseyden komik bir şey çıkartmama yardım etmeli...Sevgiyi kucaklamamı saglamalı...Bu ne boşanmayla, ne sevdiklerimi bırakmakla nede aşık olduğum şehri terk etmekle ilgili birşey...

eskisi gibi sabahlara kadar 71 oynayıp, sonra yenilginin hırsı ama paylaşılan sıcaklığın huzuruyla hiç uyumadan işe gidebilmeyi isterdim.Bir bakışla saatlerce gülebilmeyi isterdim.Etrafta kimse yokken bile yalnızlık hissetmemeyi ve yine komik kadın olmayı ve bundan kendiminde zevk almasını isterdim...

Yaşla hiç ilgisi ..bunları yaşadığımda yıne 30küsürlerdeydim şimdide 30 küsürlerdeyim...yine insanlar komik,cılgın kadın diyorlar ,yine benim yanımda olmaktan mutlular...Ama bana ne oldu:(Neden bunlar beni mutlu etmiyor...

İnatcıyım...kızgın degilim,neden demiyorum..ha gayret yüreğim diyorum , ha gayret yüreğim bir gayret ette toparlan.Yoruldun biliyorum ,ama bende yoruldum be yüreğim...Bir miniğim var, Onun için çok sağlam durmaya calışıyorum ama sol tarafta sanırım artık kimseye verecek birsey tasımaz oldum..hatta kirli kanı alıp içeriden temiz kanı bile pompalayabildigini düşünmüyorum...

Bu gece beni yüreğim çok korkuttu:(inanılmaz bir sancı girdi,yere çöktüm dizlerimin üzerine.Lütfennn dedimmm...lütfennnnnnnnnnn diye fısıldadım...önce sol elim uyustu sonra yüreğime kadar uyusukluk çıktı...Korkmadım ama sadece lütfenn diyebildim...

Sanırım ben yüreğimim yorulmasına izin veriyorum,hep yaptığım gibi...Küçük elleri ile kalbime elini koyup '' bak tutuyorum ''dedi...Tutulduğunu bilmek uyusukluğumu açtı...