YORULMAK

Bizim ayrılma sebeplerimizden biri benim exdanayı yormamdı...Haklı diye düşünmüştüm baştan...Yerinde duramayan, çok konusan, herkonuda fikri olan, aceleci,neredeyse hiperaktiflik derecesinde delirebilen biriydim.Ve bir ilişkide bu çok yorucudur diye düşünmüştüm...Oda bana uyuyordu, dolayısıyla yoruyordum diye düşündüm ve hak verdim...

oysaki bu gece öyle düşünmüyorum,sevgiyle , aşka yapılan şeyler insanı yormaz...yüregi hiç yormaz...Biz 17 sene birlikteydik ve birgün bile birbirimizden yoruldugumuzu hiç düşünmedik...çünkü herseyimizle birbirimizi tamamladıgımızı düşündük ve bizi kimse mutsuz yüzlü yada yorgun yürekle görmedi...hatta herkes bizim enerjimizle olmak icin yanımızdaydı..Bunları ben hissetmedim, bize söylediler..Ayrıldıgımızda herkes sizi ayrı düşünemiyoruz, solarsınız,mutsuz olursunuz demiştiler...

Ben hayata karşı enerjimi biraz kaybettim ama dönem dönem düşen enerjimi deliliğe vurdurup toparlıyorum...Geceler beni yakalıyor,yalnız kaldıgımda uyumak yerıne dahada uyanıyorum ve yaşanılanları ve yaşanılacakları düşünüyorum..Ama yanıma bakıpda bir melek görünce herşeye degdi diyorum...17 senenin kalp kırıklarını Onun uyuyan güzel yüzüne bakıp degdi beee.. diyorum...

Oysaki exdana hergeldiginde dahada mutsuz ,daha sinirli ,daha bitkin...
YORGUNLUK denir biliyormusun;Sabah uyandıgında ,sana ait ,senden bir parcandan mahrum kalkmaktır,seni seviyorum dediginde aranda 440 km olmasıdır,beni seviyormusun diye sordugunda ,ses cıkartmayınca korkmaktır,annemi butun arkadaslarım çok sviyor dediğinde ; acaba benıde severlermı dıye sorup ,cevabından korkmaktır,sabah uyandıgında seni seyreden iki kocama gözü görmemektir, başka bir erkagi benden daha çok severmi diye korkmaktır,bugun beni aramadı acaba unuttumu beni diye kalbinin agrımasıdır,kızının avcunun içinden kayıp gitmesidir ...

Neden hala ,herşeye ragmen hayata tutunuyorum,senınle ve aılenle ugrasmaya gücüm var,

Buyukdana Onu kedi yavrusu gibi bıraktıgında eve girip kafasını duvara vurmaya başlayınca ; Neden diye sordugumda;UNUTMAK için dediginde...YAPMA bile diyemedim...Elimi duvara koydum, vur Tink dedim...VUR...istediign kadar vur..20 dk kafasını vurdu...İşte benim avcumun içinde Onun üzüntüsü, sevgisi,kırgınlıgı,bana güveni birikti...Ertesi gunu parmaklarım şişmişti ..sordugunda senin sevgin öyle biriktigi dün gece elim kocaman oldu dedim...GÜLDÜK..Avcumun içinde hayatın sevgisi birikmişken kalbimde hayatın yorgunlugu doldu...

Gercek YORGUNLUK nedir,sen bilmiyorsun...Ama ögreniyorsun...

Senin kaybettigin hersey benim avucuma doluyor...YORDUM yaa seni...Şimdi sıra sende...