3 saat sonra baban seni alacak ve 8 gün yoksun...çokkkkk özliycem.Her gidişinde bavulunu hazırlamak bana ölüm gibi gliyor.Geri alamamaltan korkmak değil.Bavulunu hazırlmayı sevmiyorum.Gidişini görmek istemiyorum.Nasıl dayanıyorsun exdana Onsuzluga
Hayat yıkmak ne kolay dimi...Onun yaşadığını bile bile nasıl Onsuz kalmayı başarıyorsun.Bravo vallaa..hayatında başarabildigin birşeylerde varmıs...
Sen büyüdükçe ben sana daha çok bağlanıyorum.Bugun birbirimize girdik, sen bagırdın ben sana bagırdım ama sonunda koridorda sarıldık:)hemde aynı anda dönüp...
Sana öyle büyük bir saygı duyuyorumki...6.5 yaşında benim biel zor kabullendiğim şeyleri kabul ettin.Bunlar içinden analiz yaptın ve annenle babanı steril hale getirip sadece bizleri dikkate aldın.Anlatamıyorum ama sana saygı duyuyorum yaptıklarına.
Anne olmak biraz tuhaf birsey.Genelde korkulur.bende cok korkuyordum.içimde bir yaratık buyutemem diye...
Bildigin anda ,hissettiğin anda Onunla vucudunu paylaşmak müthiş birşey.Gecen gun tink bir kitapta okumuş,
Anne karnında çocuk annesinin kalp atışlarını duyarmıs ve dogduktan sonra bu ritmi hissetmek için kucak istermiş..Bana da dediki; Ben senin içindeyken kalbinin sesini duymusum, kalbini görmişim anne..Seni asla bırakamam bunu bil :)))
Belkı normalde bu konusma bir korku filmine replik bile olur ama cocugundan duydugunda Ona delicesine aşık oluyorsun...
Sevgi böcüğüm, minikperim,Tinkerbell'im sağsağlim git ve gel..SEN, SEVİYORUM...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder