Sakinnn...çok sakinnn burası şu anda...Harika bir violansel çalıyor...Bas eşliğinde..arada keman giriyor çığlık atarcasına...
Sonra basın kendini buradayım dermiş gibi güçlü hatırlatışı...konuşmasını hiç kesmeyen violansele birde ukraynada kızlarının ağır ağır seslenisi...ve tüm yaylıların yükselişi...
Sakinnn çokkk sakinnn...
yavaş yavaş içim sakinliyor...birşeyleri affettiğimden değil...Affetme kelimesinin ne anlama geldiğini bile unuttum...çünkü affedecek birşey bulamıyorumki...
kimi affedeyim???
Sülalemimi?yoooo,Onlar için ne yapacağımı bilemiyorum...Bazen beni korkutuyorlar..ne yapıyorlar diye...içlerinde ne yaparsa yapsınine derse desin benim hoş göreceklerim ,asla vazgeçemiyeceklerim var..Onlar benden vazgeçse bile...
Ailemimi??henüz iç kavgam bitmedi, henüz samimiyetlerinden emin değilim..Herkes birbirine karşı saygılı,temkinli...Bir kibrit çakmaya bakar...
Arkadaşlarım???Kimini sadece yüzeysel görüyorum...yanımda oldukları kadar oluyorum..
Dostlarım???çok az...ve ne olursa olsun oradalar/oradayım...
exdana???Kendini asla hatalı görmediği için benimde affetme/etmeme gibi bir kavramım yok..çünkü ikimizden biri ölene kadar ince bir ip üzerinde durucaz...
exdana ailesi???No comment???
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder