Universite sondayken beni bir musevi firma kabul etti ve hemen İstanbula yerleştim.Sonra oradan bir turk firmasına gectim ,daha sonrada american/musevi firmasına transfer edildim...İlk senem çok zor geçti.Yaşım çok küçük oldugu için getirildiğim pozisyona firmada o pozisyonu bekleyen kişiler için nefret edilen kişiydim...Çok uzatmak istemiyorum bukonuyu ama çok çileler çektiğim , çok eglendığım ,çok yoruldugum ,çok mutlu oldugum bir yerdı...
Yıllarca orada zevkle çalıştım , çokşey ögrendım...Hem hayat hakkında hemde iş hayatı hakkında...Ve orada en yakın dostlarımdan biriyle tanıştım...2.patronum bayE ile tanıstım...ogünden sonrada birdaha ne O beni nede ben Onu hayatımdan cıkartmadım...O şimdilerde ünlü bir yazar ve ara sıra yorumlara actıgı bir bölüm var*** bazen eglendırıcı,bazen düşündürücü şeyler yazarak yorumları alır...Bugünde o tarzda birsey yazmıs ve bende huzuru arıyorum diye yorum yaptım:))Ondan bana gelen cevapsa aşağıda;
Nihan seni tanıdığım için haksızlık olacak ancak Sen zaten Huzurlusun, Sen Huzurun ta kendisisin ve bunu biliyorsun. Sende olan en belirgin özellik de bu.Etrafında huzuru aramak ve onu bulmak için gösterdiğin çabayla zaten her yere huzurunu dağıtıyorsun gösteriyorsun ve yayıyorsun... belki bilerek belki bilmeden... Sen busun işte :))))
Çok uzun süredir kendımde unuttuğum birşeyi hatırlattı bana:))
gitmek isteyene güle güle de...gitme peşinden...İsterse O gelir sana...Bu bir hayat felsefesi olmalı benim için...Bir erkek için degil herkes için gecerli olmalı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder